الهي كه چشمات به راهي بمونه    

فقط جغد شومي رو بومت بخونه

الهي كه دستات بشه تشنه ي گل

نَمونه تو سختي برا تو تحمل

به ياد روزگاري كه تنها بموني

فقط وقت مرگ قدرمو بدوني

الهي تو غربت يه عمري بسوزي

آخ به شيب جاده همش چشم بدوزي

الهي كه شبات بشه بي ستاره

خمير خيالت بشه پاره پاره

يكي هم نباشه حالتو بپرسه

بميري، بپوسي توي غم و غصه

در آرزوهات بشه قفل و بسته

بخشكن همه گلاتون دسته دسته

الهي به بستر بيفته عزيزت

پس از مرگ يارت بيادش طبيبت

تو اوني كه هر جا قدم بر ميداري

هميشه به روي دلي پا ميذاري

نخواستي بدوني تو قدر دلم رو

چه آسوده شكستي دب قابلم رو

خدا شاهدم بود كه دل داده بودم

اميد به عشق من ساده بودم

                 نفرين به عشق به عاشقي        نفرين به بخت و سرنوشت

                 به اون نگاه كه عشق تو          تو سر نوشت من نوشت

                 نفرين به من نفرين به تو         نفرين به عشق من و تو

                  به ساده بودن منو                  به اون دل سياه تو 

زيادي خوبي كردم رفتي نموندي با ما  (حيف اون همه خوبي كه تو لياقتشو نداشتي)

آخر خط رسيده دوسم نداري حالا  (نداري كه نداري منم دوستت ندارم)

با رقيبم نشستي گفتي همين كه هستي  (خيلي پررو بازي كردي)

رفتي و بي تفاوت دل منو شكستي      (دلم اون موقع شكسته نه الان)

خيال مي كردي هيج وقت دست تو رو نميشه  (خيلي خوش خيالي)

بازي ديگه تمومه برو واسه هميشه   (برو كه مي خوام نباشي)

يه روزي بر مي گردي وقتي خيلي ديره  (منتظر اون روزم تا بهت بخندم)

خيال كردي قلبم بدون تو مي ميره  (خيالاي محال به سرت نزنه)

دلم گرفته از تو حرفاي شيرين نزن  (اصلا حرف نزن )

تو اين بازي كوتاه نه تو ميموني نه من  ( هم تو ميري هم من ميرم پي كارم)

يه روزي بر مي گردي وقتي خيلي ديره

خيال كردي قلبم بدون تو مي ميره

(اون تو پرانتزي ها رو خودم نوشتم)

با تو عاشقونه بودم پس چرا حسرت يك روز عشق به دلم مونده؟

با تو شاهنامه بودم نه يه غزل.

با تو رودخونه بودم نه يه قنات.

يه روزي من و تو بوديم حالا من موندمو يه دل پر از كينه از تو.

دل از همه بريده ام دگر به ياد من ميا               مرا از ياد خود ببر دگر به خانه ام ميا

كبوتر اميد تو ز بام خانه ام گريخت                 اسير چنگ باد شد دگر به بام من ميا

               مرا به حال خود گذار برو كنار من ميا دگر به ياد من ميا

برو برو كه مثل تو زياده تو دنيا واسم

برو برو ولي بدون كه تا ابد جايي نداري تو دلم

زدم به سيم آخرو گفتم ولش كن بي خيال

اون واسه تو يار نميشه بي خيال اين عشق محال

گفتم توي مرام ما منت كشي نيست با مرام

مي خواد بره خوب به درك هميني كه ختم كلام

دست تو ،تو دست من بود دلت اما جايي ديگه

تو خودت خبر نداري اما چشمات اينو ميگه

مدتي بود حس مي كردم كه دلت يه جا اسيره

پشت پا زدي به بختت كي واست جز من ميميره

تو ميگي يه وقتو گاهي پيش مياد يه اشتباهي

نه ديگه ،ديگه نميشه واسه تو نمونده راهي

ديگه ديدنم محاله ،ديگه برگشتن خياله

سزاي كارِت همينه دلم از نگات بيزاره

تو ميگي يه وقتو گاهي پيش مياد يه اشتباهي

نه ديگه ،ديگه نميشه واسه تو نمونده راهي

 قبل از اينكه خيلي بد شه بهش بگو از اين جا رد شه

 بره حاليش شه عاشق كجا و حرفاي نيش  دار

اونم اون نيشا پيشش كم ميارن افعي ومار

عاشقي همين دو حرفه:دل سپردن،مهربوني

 برسي اونجا كه ديگه نتوني تنها بموني

 برسي جايي كه هيش كي تو رو خون جگر نمي خواد

عاشقي يعني كه آدم تو محبت كم نياره

هر كي هم جفا كنه باش اون به ابروش خم نياره

همه ي حقيقت اينه اينكه مثل آينه باشي

خوب باشي با هر كي خوبه تا مي توني بد نباشي

سرزميني به نام محبت، رودي به نام وفا،آبشاري به نام وداع. چرا نميخواي بفهمي من و تو به اينجا(وداع) رسيديم

دوست داشتن كسي كه سزاوار دوستي نيست،اسراف در محبت است.

اشتباهي كه همه ي عمر از آن پشيمانم اعتمادي است كه بر مردم عالم كردم.